Streszczenie: Ważna jest nie tylko treść nagłówka, ale i jego położenie, wyrównanie, zróżnicowanie na stronach parzystych i nieparzystych. Tym zajmuje się właśnie ten wpis.
Zawartość nagłówka to jedno, a sposób wyświetlania to drugie. Word oferuje kilka dodatkowych technik precyzujących sposób wyświetlania tej zawartości. Aby je wykorzystać, musisz dokonać edycji nagłówka – dla uproszczenia rozważamy dalej nagłówki w dokumencie niezawierającym sekcji, a właściwie będącym jedną, wielką sekcją.
Na kontekstowej karcie Nagłówek i stopka znajdują się dwie grupy poleceń: Opcje i Położenie.
W grupie Opcje możesz zaznaczyć kilka parametrów.
Zaznaczenie Inne na pierwszej stronie powoduje, że nagłówek nie jest wyświetlany na pierwszej stronie. To powszechnie stosowana praktyka w przypadku wydawnictw książkowych czy czasopiśmiennych, a także w wielostronicowych referatach. Nagłówek pojawia się dopiero na kolejnej stronie.
Ilustracja pokazuje skutek niezaznaczenia opcji – nagłówek jest widoczny na wszystkich stronach dokumentu, także na pierwszej.
Inne na stronach parzystych i nieparzystych pozwala zróżnicować nagłówek “po lewej” i “po prawej”. Na przykład gdybyśmy zaznaczyli tę opcję, znikną nagłówki na stronach parzystych i będziemy mogli umieścić tam inny nagłówek.
Praktycznym wykorzystaniem tej techniki może być umieszczenie – na widzących się stronach – po jednej stronie nazwiska autora i tytułu dokumentu, a po drugiej stronie dynamicznie zmienianego tytułu rozdziału. Możliwości jest multum.
Pokaż tekst dokumentu to ujawnianie i chowanie głównego nurtu dokumentu, aby zobaczyć samą postać nagłówka. Ma to charakter techniczny, pomocniczy.
Nagłówek od góry pozwala regulować odległość pola nagłówka od górnego brzegu strony. Zwiększanie suwakiem tej wartości powoduje opuszczanie się pola w dół i poszerzanie górnego marginesu. Podobnie działa oczywiście Stopka od dołu.
Na specjalną uwagę zasługuje polecenie Wstaw tabulator wyrównania.
Zawartość nagłówka można wyrównać względem marginesów lub wcięcia, o ile dokument ma takie. Może to być wyrównanie do lewej, do środka lub do prawej strony, a na dodatek mieć znak wiodący, jak na ilustracji.
Uwaga: przycisk tabulatora wyrównania jest aktywny wtedy, gdy kursor spoczywa w obszarze nagłówka poza obecnymi tam formantami (można go wyprowadzić klawiszami strzałek).
