Dzielenie komórek
Ponowne rozdzielanie scalonych uprzednio komórek arkusza kalkulacyjnego, z zachowaniem ich pierwotnego układu. W Excelu polecenie Rozdziel komórki znajduje się w wyskakującym menu Scal i wyśrodkuj w grupie Wyrównanie. W Calcu – w menu Format | Scal komórki. Zobacz też: Scalanie komórek
Dzielenie wyrazów
Funkcja edytora polegająca na dzieleniu wyrazów znajdujących się przy prawym marginesie strony lub kolumny, zgodnie z zasadami poprawnej pisowni. Pozwala to lepiej rozmieszczać tekst w wierszach i unikać zbytecznych odstępów. Ilustracja pokazuje wybór między brakiem dzielenia i dzieleniem automatycznym. Można też podzielić wyrazy tylko w zaznaczonym bloku, korzystając z opcji Ręcznie. W edytorze Word
Efekty czcionki
Specjalne sposoby formatowania znaków w tekście stosowane poza typowymi stylami, czyli pogrubieniem i kursywą. Do efektów zalicza się zwykle przekreślenie, nadkreślenie, podkreślenie, cień, kontur, kapitaliki, wersaliki, indeks górny i indeks dolny. W edytorze Word dostęp do efektów specjalnych uzyskasz kliknięciem przycisku grupy Czcionka na karcie Narzędzia główne. W LibreOffice Writerze uruchomisz je w menu:
EM
<em> EM = Emphasized Polecenie definiuje wyróżnienie czcionki za pomocą emfazy (zazwyczaj pochylenie). Wyróżniony fragment obejmujemy znacznikiem otwierającym <em> i zamykającym </em>. Przykład kodu: <em>Beniowski</em> jest poematem <em>Juliusza Słowackiego</em>. Wynik: Beniowski jest poematem Juliusza Słowackiego. Zobacz też: HTML, I, B, Kursywa
Enter
Klawisz na klawiaturze pełniący rozmaite funkcje; są dwa klawisze Enter, jeden w części głównej, drugi na klawiaturze numerycznej. Inna nazwa klawisza Enter to Return. W edytorach tekstu Enter pełni funkcję narzędzia do tworzenia nowego akapitu, w arkuszach kalkulacyjnych służy do zatwierdzania wprowadzonych danych lub formuł, ale także w celach nawigacyjnych. We wszystkich programach Windows
Esc
(Escape, wym. eskejp) klawisz na klawiaturze komputerowej służący do anulowania lub zatrzymania bieżącego zadania. Przykładem jest naciśnięcie klawisza przed zatwierdzeniem wprowadzenia danych do komórki arkusza lub przed kliknięciem OK w oknie dialogowym. Klawisz pozwala też wycofać się z otwartego menu lub zatrzymać pobieranie strony w przeglądarce internetowej. We współpracy z innymi klawiszami wykonuje też
Formatowanie tekstu
Ustalanie wyglądu tekstu za pomocą narzędzi edytora. Formatowaniem jest m.in. wybieranie kroju i rozmiaru pisma, stylów czcionki (np. pogrubienie fragmentów), kolorów fragmentów dokumentu, a także tworzenie marginesów i wcięć.
Grupa
Zbiór ściśle powiązanych ze sobą narzędzi do wykonywania jakiegoś zadania w aplikacji, np. Word lub Excel. Grupy znajdują się na kartach – może to być np. grupa Czcionka czy grupa Akapit na karcie Narzędzia główne. Grupy umieszczane są na jednej wspólnej formatce i oddzielone są od sąsiednich grup niewielkimi odstępami. Niektóre grupy zawierają w
Hash
(Wym. hasz) znak na klawiaturze komputerowej (potoczne nazwy to kratka, krzyżyk, płotek), używany zwykle w tekstach technicznych i językach programowania, a niekiedy do włączania jakichś opcji (np. włączania i wyłączania siatki w programie graficznym Inkscape). Znak umieszczony jest na klawiszu z cyfrą 3. Zobacz też: Klawiatura QWERTY
I
<i> I = Italic Znacznik języka HTML, który służy do pochylenia czcionki w dokumencie internetowymi. Fragment tekstu, który chcemy pochylić, obejmujemy parą znaczników – otwierającym <i> i zamykającym </i>: Przykład kodu: <i>Tekst napisany kursywą</i> Wynik: Tekst napisany kursywą Zobacz też: Kursywa, HTML, B, EM
Indeks dolny
Sposób formatowania znaków polegający na obniżeniu dolnej linii znaku w stosunku do sąsiadujących i zmniejszeniu rozmiaru znaku. W ten sposób znak jest wyświetlany (lub drukowany) nieco poniżej sąsiadujących z nim znaków i za pomocą mniejszej czcionki. Stosowany jest zwykle do wyświetlania formuł matematycznych i chemicznych. Inna nazwa: subskrypt. Zobacz też: Indeks górny, Linie pisma,
Indeks górny
Sposób formatowania znaków polegający na podwyższeniu dolnej linii znaku w stosunku do sąsiadujących i zmniejszeniu rozmiaru znaku – w ten sposób znak jest wyświetlany (lub drukowany) nieco powyżej sąsiadujących z nim znaków i za pomocą mniejszej czcionki. Stosowany jest zwykle do wyświetlania formuł matematycznych i chemicznych lub oznaczania przypisów. Inna nazwa: superskrypt. Zobacz też:
Inicjał
Powiększona pierwsza litera akapitu (zwykle wielka litera, czyli wersalik), która ma poprawić wizualną atrakcyjność dokumentu, niekiedy stosowana na początku dokumentu lub rozdziału. Inicjał może być umieszczony w akapicie (wpuszczony) lub znajdować się na marginesie. W opcjach można regulować parametry inicjału, np. liczbę objętych nim wierszy. W edytorze Word przycisk Inicjał dostępny jest na karcie
Interlinia
Odległość między sąsiednimi wierszami tekstu liczona jako odstęp pomiędzy dolną linią pisma w wierszu górnym i górną linią pisma w wierszu dolnym. Interlinię możesz regulować w Wordzie w oknie Akapit lub kliknięciem przycisku Interlinia i odstępy między akapitami w grupie Akapit, na karcie Narzędzie główne. W edytorze Writer regulujesz ją w oknie Akapit, na
Język dokumentu
Język, za pomocą którego jest redagowany dokument, co ma wpływ na kontrolę poprawności ortograficznej, słownik synonimów i szereg innych informacji, jak waluta, data, godzina itd. Język możesz ustawić w edytorze Word, wybierając Ustaw język sprawdzania na karcie Recenzja, w grupie Język. Inna możliwość to kliknięcie nazwy języka na pasku stanu (o ile jest wyświetlany).
Kapitaliki
Litery i cyfry wyglądające jak wersaliki (wielkie litery), ale mające wielkość zwykłych liter tekstowych, a więc mieszczące się między podstawową i środkową linią pisma. W przytoczonym za Wikipedią przykładzie, kapitalikami są litery „ikipedi”. Zobacz też: Wersaliki, Linie pisma, Efekty czcionki
Kareta
Znak na klawiaturze komputerowej (nazywany także daszkiem), używany w tekstach technicznych, stosowany m.in. do oznaczania operacji potęgowania liczb, gdy nie ma możliwości użycia zapisu za pomocą indeksu górnego. Przykładowo, równanie 23=8 możemy zapisać w postaci 2^3=8. Zobacz też: Klawiatura QWERTY
Karta
Element wstążki w aplikacjach Microsoft Office, zawierająca pokrewne co do funkcji narzędzia. Wyróżniamy karty zwykłe, widoczne na stałe, oraz karty kontekstowe, ukazujące się tylko w chwili redagowania jakiegoś elementu dokumentu. Przykładowo, kartą zwykłą w Wordzie jest karta Narzędzia główne, natomiast kartą kontekstową w Excelu jest karta Projekt wykresu pokazująca się w trakcie opracowywania wykresu.
Kerning
Narzędzie w edytorach tekstu i programach DTP służące do regulowania odstępów pomiędzy niektórymi parami znaków. Odstępy mogą być zbyt duże lub zbyt małe, co wynika z kształtów liter, i co powoduje nieestetyczny wygląd takich znaków (przede wszystkim w tekście wyświetlanym dużą czcionką, jak nagłówki). Kerning stosowany jest w niektórych parach liter małych i wielkich
Kierunek tekstu
Narzędzie programu PowerPoint do regulowania kierunku tekstu w ramkach tekstowych prezentacji. Jest ono dostępne na karcie Narzędzia główne, w grupie Akapit. W wyskakującym menu możemy ułożyć tekst poziomo, obrócić o 90 lub 270 stopni oraz ułożyć pionowo w postaci stosu. Polecenie Więcej opcji uruchamia panel Formatowanie efektów tekstowych, gdzie można także wybierać kierunek tekstu
Klawiatura QWERTY
(Wym. kuwerty) powszechnie używany dzisiaj układ klawiatury komputerowej (pierwotnie, w prostszej postaci, był to układ maszyny do pisania, który powstał w 1878 r.), którego nazwa pochodzi od sześciu pierwszych liter w pierwszym szeregu znaków literowych. Polskie litery są uzyskiwane za pomocą kombinacji prawego klawisza Alt i odpowiednich znaków alfabetu łacińskiego, np. literę ę wpisujemy