Pogrubienie
Wyróżnienie znaków powodujące, że stają się one grubsze i ciemniejsze, a przez to lepiej widoczne na ekranie komputera i na wydruku. Stąd nazwa pismo półgrube lub pismo wytłuszczone. Pogrubienie stosuje się nie tylko w edytorach tekstu, ale i na stronach internetowych, w programach prezentacyjnych czy edytorach grafiki – wszędzie tam, gdzie pojawia się tekst.
Przekreślenie
Wyróżnienie znaków w tekście za pomocą linii biegnącej przez zaznaczony tekst. Przekreślenie stosuje się zwykle dla zasygnalizowania, że dany fragment ma być usunięty lub nie jest już aktualny. Zobacz też: Efekty czcionki
Punkt typograficzny
Miara rozmiaru czcionki. W systemach komputerowych jeden punkt typograficzny jest równy 1/72 cala, czyli 0,353 mm. Czcionka 12-punktowa ma rozmiar 1/6 cala, czyli 4,236 mm. Są też tradycyjne drukarskie miary typograficzne (Didota i Pica). Zobacz też: Rozmiar czcionki
Punktor
Znak graficzny poprzedzający informację na liście punktowanej (wyliczeniu). Word i Writer oferują proste biblioteki znaków graficznych, za pomocą których możemy wymienić (wypunktować) jakieś elementy, np. listę zakupów, przepis na potrawę czy czynności do wykonania. Punktory stosujemy przy tworzeniu list punktowanych. W Wordzie lista punktorów znajduje się na karcie Narzędzia główne, w grupie Akapit. W
Rodzina czcionek
Zestaw różnych czcionek, które mają ten sam krój pisma. Przykładowo, do tej samej rodziny należą czcionki Times New Roman i Times New Roman Kursywa – gdy autor dokumentu wybiera dla czcionki styl „kursywa”, system podstawia czcionkę we właściwym stylu, a jeśli rodzina nie zawiera tego stylu, próbuje pochylić znaki. Zobacz też: Czcionka, Krój pisma
Rozmiar czcionki
Wielkość znaku wyrażona w tzw. punktach typograficznych; inna nazwa to stopień czcionki lub wielkość czcionki. Na poniższej ilustracji fragment tekstu, na którym spoczywa kursor, wyświetlany jest za pomocą czcionki o rozmiarze 11 punktów. Nagłówki wyświetlane są zazwyczaj czcionką o większym rozmiarze niż tekst podstawowy. Zobacz też: Punkt typograficzny
Scroll Lock
Klawisz na klawiaturze komputerowej służący do przełączania między trybem przewijania a zwykłym trybem pracy. Ma on praktyczne znaczenie tylko w arkuszu kalkulacyjnym Excel, gdzie po włączeniu Scroll Lock przewijanie arkusza za pomocą klawiszy strzałek powoduje pozostawanie wskaźnika aktywnej komórki (np. C20) na tej samej komórce, podczas gdy bez włączenia Scroll Lock wskaźnik byłby przenoszony.
Selektor tabulatora
Przycisk na lewo od górnej linijki, za pomocą którego wybieramy rodzaj tabulatora umieszczanego na linijce. Zobacz też: Tabulator, Tabulacja
Shift
(Wym. szift) klawisz na klawiaturze komputerowej służący do wprowadzania wielkich liter alfabetu oraz znaków znajdujących się w górnej części wielu klawiszy, jak np. znaki nad cyframi. Wpisanie takiego znaku wymaga jednoczesnego naciśnięcia klawisza Shift i danego klawisza, np. Shift+a pozwala wpisać A, Shift+8 pozwala wpisać gwiazdkę, a Shift+1 – wykrzyknik. Można w tym celu
Skalowanie tekstu
(Lub inaczej skalowanie szerokości znaków) procentowa zmiana kształtów znaków, która powoduje, że tekst jest rozciągany lub kompresowany na szerokość (rozmiar czcionki, czyli jej wysokość, pozostaje niezmieniony). W edytorze Word skalowanie definiowane jest w oknie dialogowym Czcionka (karta Odstępy między znakami), w edytorze Writer w oknie dialogowym Znak (karta Pozycja). Ilustracja pokazuje trzy akapity –
Skrót klawiaturowy
(Także klawisz skrótu) w aplikacjach komputerowych klawisz lub kombinacja klawiszy stosowanych do przeprowadzenia jakiejś operacji, np. zapisania pliku na dysku (Ctrl+S), kopiowania (Ctrl+C), wyszukiwania (Ctrl+F), cofania operacji (Ctrl+Z) czy wyrównania tekstu do prawego marginesu (Ctrl+R w Wordzie). Skróty klawiaturowe mają ułatwiać i przyspieszać pewne czynności. Aplikacje posługują się zazwyczaj wspólnymi skrótami dla najbardziej popularnych
Sprawdzanie pisowni
Czynność polegająca na sprawdzeniu poprawności ortograficznej tworzonego dokumentu, zazwyczaj dokumentu edytora tekstu, ale także i arkusza kalkulacyjnego, prezentacji czy listu elektronicznego. Sprawdzanie przebiega dwoma sposobami. Z jednej strony edytor podświetla czerwonym wężykiem słowa podejrzewane o błąd, z drugiej strony można uruchomić proces sprawdzania za pomocą specjalnego narzędzia. Sprawdzenie pisowni nie gwarantuje poprawienia wszystkich błędów
Stopka dokumentu
Część dokumentu edytora tekstu znajdująca się w dolnym marginesie każdej strony dokumentu, w której możemy umieszczać takie informacje, jak numer strony, tytuł dokumentu lub rozdziału, data, nazwisko autora itd. – inne jednak niż informacje w nagłówku dokumentu. Charakterystyczną cechą stopki jest to, że wstawiona tam treść powtarza się na każdej stronie dokumentu lub przynajmniej
Styl czcionki
Sposób wyróżnienia fragmentu tekstu za pomocą pogrubienia, kursywy lub obu sposobów jednocześnie, natomiast brak wyróżnienia oznacza, że stosowany jest styl normalny lub standardowy. Zobacz też: Pogrubienie, Kursywa, Styl normalny, Pismo proste
Styl normalny
Styl czcionki charakteryzujący się brakiem wyróżnień, takich jak pogrubienie, kursywa czy oba style jednocześnie, będący pismem prostym. W edytorze Writer używany jest termin ‘regularna’, a nie ‘normalna’, jak w Wordzie. Zobacz też: Styl czcionki, Pismo proste, Kursywa, Pogrubienie
Suwak powiększenia
Suwak znajdujący się na pasku stanu edytora Writer lub Word (po prawej stronie paska), za pomocą którego zwiększamy lub zmniejszamy powiększenie dokumentu Office w oknie edytora. Odpowiednikiem suwaka jest skrót Ctrl+Kólko myszy (kółko do przodu powiększa dokument). Ilustracja pokazuje fragment interfejsu Writera z zaznaczonym suwakiem, za pomocą którego dokument został powiększony do 250%. zobacz
Szybkie style
Zbiór stylów formatujących tekst, dostępny na karcie Narzędzia główne, w grupie Style. Zawiera on style wbudowane w używany szablon dokumentu. Style te można nadawać fragmentom tekstu, ustawiając kursor w odpowiednim miejscu (lub zaznaczając fragment blokiem) i klikając styl w galerii stylów. Zestaw szybkich stylów możemy rozbudowywać o samodzielnie zaprojektowane style. Pojecie szybkich stylów można
Tabulacja
Technika ustawiania punktów w dokumencie, które służą do pozycjonowania tekstu. Kilkukrotne kliknięcie selektora tabulatora na lewo od górnej linijki (wskazuje go czerwona strzałka) pozwala wybrać jeden z dostępnych tabulatorów – lewy, środkowy, prawy, dziesiętny lub paskowy. Na ilustracji wybrany został lewy selektor, po czym kliknięte zostały punkty na linijce i tam ustawione punkty tabulacji
Tabulator
Klawisz na klawiaturze komputera (klawisz tabulacji, tabulator) spełniający kilka funkcji organizacyjnych i nawigacyjnych. W arkuszach kalkulacyjnych służy do przenoszenia zaznaczenia aktywnej komórki z jednej komórki do drugiej, a także do zatwierdzania wpisanej treści lub polecenia. W edytorach tekstu pozwala przenosić kursor między punktami tabulacji, rozmieszczając równo wpisywaną treść, co symuluje układ tabelaryczny (stąd nazwa,
Tekst pionowy
Tekst o orientacji pionowej w komórce arkusza kalkulacyjnego. W Excelu, na karcie Narzędzia główne, w grupie Wyrównanie, w wyskakującym menu Orientacja mamy polecenia pozwalające wybrać pionową orientację tekstu: tekst idący w dół, tekst pionowy oraz tekst idący do góry. Polecenie Formatuj wyrównanie komórki (ostatnie w menu) daje dostęp do okna dialogowego Formatowanie Komórek, gdzie